Η συνέχεια στη σελίδα μας στο facebook!
https://www.facebook.com/oifilenades/

Πώς μπορούμε να κάνουμε τον έρωτα να μείνει;

Να ένα θέμα που πολύ μας απασχόλησε τελευταία με τις φιλενάδες μου.

Μπορούμε να κάνουμε τον έρωτα να μείνει;

Ή είμαστε "καταδικασμένοι" να πούμε κάποια στιγμή ότι ο έρωτας είναι για τον πρώτο καιρό, ότι, ναι, αγαπιόμαστε και εκτιμάει ο ένας τον άλλο (στην καλύτερη περίπτωση) αλλά δεν αισθανόμαστε πια ερωτευμένοι;

Ο αγαπημένος μου Τομ Ρόμπινς έχει γράψει στο βιβλίο του "Ο Τρυποκάρυδος" τα εξής:

Ο έρωτας είναι ο ύστατος παράνομος. Απλώς δεν παραδέχεται κανονισμούς. Το περισσότερο που εμείς μπορούμε να κάνουμε είναι να προσυπογράψουμε σαν συνεργοί του. Αντί να ορκιζόμαστε τιμή και υπακοή, καλύτερα να ορκιζόμαστε βοήθεια και παρακίνηση. Αυτό σημαίνει πως η ασφάλεια αποκλείεται. Οι λέξεις "κάνω" και "για να μείνει" καταντάνε ακατάλληλες. Ο έρωτας δε δέχεται δεσμά. Αγαπάμε ελεύθερα και τζάμπα.

Τι μας λέει εδώ ο συγγραφέας;

Εγώ θα το μεταφράσω ως εξής:

Η φύση της έννοιας του έρωτα είναι τέτοια που δεν μπορούμε, όσο κι αν το έχουμε ανάγκη για να νιώσουμε ασφαλείς, να τον βάλουμε σε καλούπια και περιορισμούς.

Δε γίνεται να τον δεσμεύσουμε, θα προσπαθήσει να δραπετεύσει, θα πετάξει για να μην πνιγεί.

Άρα, αν είναι έτσι, πώς μπορούμε να χειριστούμε την κατάσταση για να παραμείνει το πάθος, η περιπέτεια, η ένταση, η χαρά, η γιορτή που λέγεται έρωτας;

Νομίζω ότι το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να μην προσπαθήσουμε να τον φυλακίσουμε.

Πρακτικά αυτό μεταφράζεται ως εξής:

Αποδεχόμαστε ότι έρωτας σημαίνει ελευθερία.

Δεν πνίγουμε τον άλλον διαρκώς μέσα στην αγκαλιά μας, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Δίνουμε ο ένας στον άλλο προσωπικό χρόνο και χώρο.

Φροντίζουμε να μη ξεχνάμε ότι κανείς δεν είναι δεδομένος.

Δεν θεωρούμε τον αγαπημένο μας "το άλλο μας μισό", δεν είμαστε μισοί, είμαστε άνθρωποι ολόκληροι που έχουν κάνει μία επιλογή.

Διατηρούμε όσο περισσότερο μπορούμε στη σχέση μας το στοιχείο της έκπληξης και της περιπέτειας.

Και χιούμορ κορίτσια μου, πολύ χιούμορ... σώζει ζωές αλλά και σχέσεις!

Όλα αυτά βέβαια είναι μερικές μόνο ιδέες και προτάσεις.

Εσείς τι λέτε φιλενάδες μου;

Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό!

Σήμερα θα εγκαινιάσουμε μια νέα στήλη στη σελίδα μας που αφορά περισσότερο τις μανούλες αλλά και όσες φίλες έχουν σχέση με παιδάκια ή αισθάνονται παιδιά!

Ως λάτρης της παράδοσης, θα σας παρουσιάζω/θυμίζω κατά διαστήματα παλιά, ξεχασμένα παιχνίδια που μπορείτε να παίξετε με τα παιδάκια σας, παιχνίδια αληθινά!

Εδώ που τα λέμε, γιατί να μην το παίξετε και χωρίς παιδιά, με τις φιλενάδες σας;

Ξεκινάμε λοιπόν με το "Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό":

Με λάχνισμα ή με κλήρο βγαίνει η μάνα.

Τα άλλα παιδιά κάθονται κάτω οκλαδόν με τα χέρια τους πίσω από την πλάτη και τις παλάμες ανοιχτές.

Η μάνα μένει έξω από τον κύκλο και κρατάει ένα μαντήλι.

Γυρίζει γύρω γύρω ρυθμικά, προσέχοντας σε ποιο παιδί θα ρίξει το μαντήλι και τραγουδά:

"Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό, έχασα τη μάνα μου και πάω να τη βρω. Παπούτσια δε μου πήρε να πάω στο σχολειό".

Η μάνα, τελειώνοντας το τραγούδι, ρίχνει σε κάποιον το μαντήλι.

Το παιδί παίρνει το μαντήλι και κυνηγάει τη μάνα.

Αν εκείνη προλάβει και καθίσει στη θέση του παιδιού, είναι η νικήτρια και το παιδί θα συνεχίσει να κάνει τη μάνα, επαναλαμβάνοντας το τραγούδι.

Άλλαξέ το!

Όσο κοινωνικά κορίτσια κι αν είμαστε και όσο κι αν μας αρέσει να τριγυρίζουμε έξω, να κάνουμε βόλτες και να σεργιανάμε γενικότερα, αργά ή γρήγορα επιστρέφουμε στο καταφύγιό μας, στο σπίτι μας, το οποίο έχουμε φτιάξει πανέμορφο και υπέροχο σύμφωνα με το γούστο και τη διάθεσή μας.

Ακόμα όμως κι αυτό το όμορφο καταφύγιο μπορεί με τον καιρό να γίνει μονότονο στα μάτια μας.

Μια ωραία, αναζωογονητική ιδέα που θα ανανέωνε τη διάθεση και το σπιτικό μας θα ήταν να κάναμε που και που μερικές αλλαγές.

Δε μιλάω φυσικά για καινούρια έπιπλα ή οτιδήποτε θα προϋπόθετε την ύπαρξη χρημάτων (τα έχουμε ξεπεράσει εξάλλου αυτά τα τελευταία χρόνια). Μπορούμε εύκολα και ανέξοδα να προχωρήσουμε σε αλλαγή και ανακύκλωση των υπάρχοντων επίπλων και διακοσμητικών.

Μια αλλαγή στη θέση των επίπλων (ναι, ξέρω ότι μελετήσατε πολύ την πιο κατάλληλη θέση που έχουν ήδη αλλά μήπως τα βαρεθήκατε λιγουλάκι;) είναι μια πρώτη κίνηση, όπως και μια αλλαγή στη θέση των διακοσμητικών και της διακόσμησης των τοίχων.

Αν πιάνουν και λίγο τα χεράκια σας θα ήταν τέλειο να δοκιμάζατε να φτιάξετε κάποια καινούρια κατασκευή, να ζωγραφίσετε ένα νέο πίνακα, να ετοιμάσετε τελοσπάντων ένα χειροποίητο δώρο για το αγαπημένο σας σπιτικό (στο ίντερνετ υπάρχουν άπειρες ιδέες με αναλυτικές οδηγίες, δεν έχετε δικαιολογία!).

Όλη αυτή η δραστηριότητα θα μπορούσε να γίνει ακόμα πιο διασκεδαστική αν καλούσατε μια δυο φίλες να σας βοηθήσουν και να πουν και μια γνώμη.

Και την επόμενη εβδομάδα να κάνετε το ίδιο στο σπίτι μιας άλλης φίλης και ούτω καθεξής μέχρι να αποκτήσουν όλα τα μέλη της παρέας ένα ανανεωμένο σπίτι.

Ιδανικές φάσεις για τέτοιες δράσεις είναι οι αλλαγές των εποχών, οπότε υπάρχει έτσι κι αλλιώς διάθεση ανανέωσης!

Άλλαξέ το, λοιπόν!

Απενοχοποίησε τη χαρά!

Όταν ήμασταν μικρά παιδιά βρίσκαμε πολύ εύκολα τη χαρά σε μικροπράγματα που τα ενισχύαμε με γερές δόσεις φαντασίας.

Μεγαλώνοντας λίγο άρχισαν οι σχολικές αλλά και εξωσχολικές υποχρεώσεις, μαθήματα, διαβάσματα και διάφορες δραστηριότητες όχι πάντα από δική μας επιλογή.

Σιγά σιγά η καθαρή, αγνή χαρά άρχισε να παραγκωνίζεται.

Μετά το σχολείο άρχισαν άλλες αγωνίες, άγχη και υποχρεώσεις, για άλλους σπουδές, για άλλους εργασία, για κάποιους και τα δύο.

Κατόπιν σε πολλές περιπτώσεις το ήδη υπάρχον σύστημα υποχρεώσεων και τρεξίματος συνδυάζεται με τη δημιουργία οικογένειας, κάτι που είναι υπέροχο αλλά συνήθως δημιουργεί κι άλλες υποχρεώσεις.

Κι έρχεται μια στιγμή που αναρωτιέσαι αν χαίρεσαι πραγματικά όλα αυτά τα υπέροχα που σου συμβαίνουν ή απλώς τρέχεις να προλάβεις διάφορα.

Κι όταν σκέφτεσαι εκείνες τις ανέμελες παιδικές στιγμές χαράς, αισθάνεσαι ότι τώρα που μεγάλωσες και σοβάρεψες δε χωράνε στη ζωή σου πια.

Αφού, αν ας πούμε ξεκλέψεις λίγο χρόνο ολοδικό σου για να ζωγραφίσεις, να γυμναστείς, να κάνεις έναν απλό περίπατο και ό,τι τελοσπάντων σου φέρνει χαρά, αισθάνεσαι και λίγες ενοχούλες που δεν εκμεταλλεύτηκες αυτόν το χρόνο για άλλη μία υποχρέωση.

Λοιπόν, φιλενάδα, σου έχω νέα:

Όλα αυτά που σου φέρνουν απλή, ξεκάθαρη χαρά και δεν έχουν καμία σχέση με υποχρεώσεις και πρέπει δεν είναι πολυτέλεια, είναι απαραίτητα και ανάγκη για να μπορείς να έχεις ισορροπία στην καθημερινότητά σου!

Δώσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου να κάνει συχνά πράγματα που του αρέσουν, μη νιώθεις ενοχές, τα παιδιά σου θα είναι ακόμα πιο χαρούμενα όταν σε βλέπουν ευτυχισμένη, ο σύντροφός σου θα αισθάνεται δίπλα του έναν άνθρωπο και όχι ένα ρομπότ και, το πιο σημαντικό, σιγά σιγά θα μάθεις ότι η χαρά είναι δικαίωμα, όσο φορτωμένο κι αν είναι το πρόγραμμά σου!

Surprise!! ή αλλιώς... Έκπληξη!

Με αφορμή τα γενέθλια μια φίλης και την ιδέα μιας έτερης φίλης να οργανώσουμε ένα πάρτυ έκπληξη για την περίσταση, σκέφτηκα το πόσο λείπει πλέον από τη ζωή μας αυτό το στοιχείο του θετικά απρόσμενου, του να συμβαίνουν όμορφα πράγματα χωρίς να τα περιμένουμε.

Ειδικά όταν είδα την απίστευτη χαρά στο πρόσωπο της φίλης που είχε γενέθλια, κατάλαβα πόσο όμορφη και σημαντική είναι η ύπαρξη του στοιχείου της έκπληξης!

Σε γενικές γραμμές παρατηρώντας και τους γύρω μου, διαπιστώνω ότι οι εκπλήξεις που συναντούμε στο δρόμο μας είναι μάλλον δυσάρεστες πια, αφήστε που από τα τόσα άσχημα που συμβαίνουν στον κόσμο, κι αυτά τα δυσάρεστα έπαψαν να μας εκπλήσσουν τελευταία.

Μήπως είναι καιρός λοιπόν να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, τουλάχιστον όσον αφορά τους φίλους μας, την οικογένεια και όσους αγαπάμε;

Πότε ήταν η τελευταία φορά που έκανες ένα δωράκι σε ένα αγαπημένο πρόσωπο χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένη αφορμή, γενέθλια ή γιορτή;

Φτιάξε κάτι με τα χεράκια σου και πρόσφερέ το στο πρόσωπο ή στα πρόσωπα που θέλεις να εκφράσεις την αγάπη σου!

Οργάνωσε κι εσύ με την παρέα σου ένα πάρτυ έκπληξη για κάποια φίλη ή φίλο που γιορτάζει.

Κάνε μια επίσκεψη σε εκείνη τη θεία που έχεις να δεις χρόνια και αγαπάς τόσο πολύ!

Υπάρχουν πολλές, μικρές και μεγάλες κινήσεις που μπορούν να επαναφέρουν στη ζωή μας το στοιχείο της ευχάριστης έκπληξης.

Και, που ξέρεις, ίσως ξεσηκώσεις έτσι τους δικούς σου ανθρώπους και ξανάρθει μια μέρα που θα ανοίξεις την πόρτα σου και....

Έκπληξη!!!!

Άδειασε το μυαλό σου.

Όπως το σώμα μας χρειάζεται τακτικά ξεκούραση, έτσι και το μυαλό μας έχει ανάγκη από στιγμές αληθινής χαλάρωσης, ξεκούρασης και "αδειάσματος".

Για κάποιο λόγο όμως οι περισσότερες δε δίνουμε τη δέουσα σημασία και ενώ αισθανόμαστε τη νοητική πίεση και κούραση, δεν αναγνωρίζουμε ουσιαστικά  ότι επιβάλλεται να κάνουμε κάτι γι' αυτό.

Υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι να ανακουφίσουμε το μυαλό μας από το βάρος της καθημερινότητας, να το αποφορτίσουμε από τις, σαν πολυβόλο, διαρκείς σκέψεις και έγνοιες που δεν το αφήνουν να ησυχάσει.

Ανάλογα με την κουλτούρα, το χαρακτήρα και τα ενδιαφέροντα του κάθε ανθρώπου, όλοι μπορούμε να βρούμε ένα σημείο στο οποίο παύουν, έστω για λίγο, οι ανησυχίες, οι σκέψεις, τα προβλήματα.

Για μένα, ας πούμε, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι ο διαλογισμός. Έστω για πέντε λεπτά, ακίνητη, σε ήσυχο περιβάλλον, χωρίς να σκέφτομαι απολύτως τίποτα. Και είναι ο πιο αποτελεσματικός επειδή όντως αδειάζει το μυαλό, δε γεμίζει απλά με κάτι άλλο.

Είναι κάτι όχι και τόσο απλό στην εφαρμογή του αφού η δύναμη της συνήθειας του μυαλού να τρέχει διαρκώς είναι εξαιρετικά ισχυρή, υπάρχουν όμως διάφορες μέθοδοι για να πετύχει με θαυμαστά αποτελέσματα.

Αν, βέβαια, θεωρείς ότι κάτι τέτοιο δε σου ταιριάζει, υπάρχουν πάρα πολλά που μπορείς να κάνεις που πιθανόν θα έχουν για σένα εξίσου καλά αποτελέσματα:

Διάβασε, έστω για δέκα λεπτά τη μέρα ένα βιβλίο που σε συνεπαίρνει, κάνε μια χειροτεχνία που θα απορροφήσει την ενέργειά σου, δοκίμασε μια καινούρια συνταγή που θα σε αποτραβήξει από τα τετριμμένα.

Μπορείς, ακόμα, να καθίσεις και να καταγράψεις ό,τι αισθάνεσαι τη δεδομένη στιγμή, αδειάζοντας έτσι το φορτίο σου στο χαρτί.

Σημασία έχει να εντοπίσεις μία, ας την ονομάσουμε, τεχνική που θα σε αποσπά πραγματικά από όλα τα υπόλοιπα.

Ακόμα μεγαλύτερη σημασία έχει να συνειδητοποιήσεις ότι το να αφιερώσεις λίγα λεπτά τη μέρα για να ξεκουράσεις το νου σου είναι ζωτικής σημασίας και θα σου προσφέρει περισσότερη ενέργεια, αισιοδοξία και δύναμη για τη συνέχεια.

Νιώσε ευγνωμοσύνη

Η ζωή είναι γεμάτη όμορφες και άσχημες στιγμές, γεμάτη χαρά αλλά και, κάποιες φορές, θλίψη και στεναχώρια.
Πολλές φορές έχουμε την τάση να μεγαλοποιούμε τα άσχημα και να μην βιώνουμε τα θετικά σε όλο τους το μεγαλείο.
Όταν "έχουμε τις μαύρες μας" ξεχνάμε αρκετά εύκολα όλα εκείνα τα καλά με τα οποία είναι γεμάτη η ζωή μας.
Η ευγνωμοσύνη είναι ένας εξαιρετικά αποτελεσματικός τρόπος να αυξήσουμε την ευτυχία μας και έχει θετική επιρροή στις σχέσεις και την εργασία μας.
Αν καθιερώσεις καθημερινά την πρακτική να συνειδητοποιείς ξυπνώντας κάθε πρωί όλα εκείνα τα δώρα που έχεις στη ζωή και μάθεις να αισθάνεσαι ευγνωμοσύνη, σύντομα θα δεις ότι θα βελτιωθεί κατά πολύ η ποιότητα της καθημερινότητάς σου.
Αντί να ξυπνάς μέσα στην ανησυχία και το άγχος, σήκω από το κρεβάτι σου με χαμόγελο και πες δυνατά ένα ευχαριστώ για όσα έχεις: Υγεία, Στέγη, Τροφή, Όνειρα, Αγαπημένα Πρόσωπα και ένα σωρό άλλα που θεωρούμε δεδομένα αλλά δεν είναι.
Θα δημιουργήσεις έτσι κάτι σαν "ζώνη ασφαλείας", ένα χώρο μέσα σου που θα σε κάνει λιγότερο ευάλωτη και θα σου προσφέρει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση ώστε να αντιμετωπίζεις πιο αποτελεσματικά τις δυσχέρειες.
Αν θέλεις να το προχωρήσεις παραπέρα, μπορείς να ξεκινήσεις ένα "ημερολόγιο ευγνωμοσύνης", ένα ημερολόγιο στο οποίο θα καταγράφεις κάθε μέρα ό,τι ή όσα σε έκαναν να αισθανθείς ευγνωμοσύνη που τα έζησες, ακόμα και κάτι θεωρητικά ασήμαντο, όπως ένα νόστιμο ζεστό φαγητό (που για πολλούς, όμως, δεν είναι καθόλου δεδομένο).
Η ανάπτυξη του αισθήματος της ευγνωμοσύνης οδηγεί στο να εκτιμάμε περισσότερο τη ζωή μας, να μη ξεχνάμε όλα τα όμορφα που μας συμβαίνουν, ενώ η τήρηση του αντίστοιχου ημερολογίου είναι ένα σημείο αναφοράς στο οποίο μπορούμε να ανατρέχουμε όποτε αισθανόμαστε αδύναμοι.
Σταδιακά, ο κόσμος σου θα γίνει πιο χαρούμενος ενώ σιγά σιγά "προγραμματίζεις" τον εαυτό σου να έχει την καρδιά ανοιχτή στα καθημερινά θαύματα.

Οι μεγάλες αλλαγές

Έρχονται πολλές φορές στη ζωή μας κάποιες φορές που πρέπει ή θέλουμε ή έρχεται η ώρα, τελοσπάντων, να κάνουμε μια μεγάλη αλλαγή.

Μπορεί να είναι μια αλλαγή στη δουλειά μας, να φύγουμε από μία σχέση, να μπούμε σε μια καινούρια, να αλλάξουμε σπίτι, να επενδύσουμε υλικά ή συναισθηματικά σε κάτι διαφορετικό απ' όσα έχουμε συνηθίσει.

Όλες αυτές οι αλλαγές, εκτός από ενθουσιασμό και περιέργεια για το νέο, εμπεριέχουν σίγουρα και το φόβο.

Ενώ ξέρουμε ότι αυτή η συγκεκριμένη αλλαγή είναι αυτό που πραγματικά επιθυμούμε στη συγκεκριμένη φάση της ζωής μας, έρχονται οι αμφιβολίες και όλα εκείνα τα δηλητηριώδη "αν" που μας μπλοκάρουν.

Κι αν δε πετύχει; Αν μετανιώσω για την απόφασή μου; Αν συναντήσω ανυπέρβλητα εμπόδια;

Αμφιβολία και ανασφάλεια.

Η αλήθεια είναι ότι η ανησυχία πάντα μεγαλοποιεί τις καταστάσεις. Σαφώς μια μεγάλη αλλαγή είναι ένα σημαντικό βήμα στη ζωή μας, αλλά οι συνέπειες ποτέ δεν πρόκειται να είναι τόσο άσχημες όσο νομίζουμε ή φοβόμαστε.

Έχουμε την τάση να μαγειρεύουμε τα χειρότερα σενάρια με το μυαλό μας με αποτέλεσμα να πνίγουμε τις επιθυμίες μας, να ξεχνάμε τις φιλοδοξίες μας και να αμφισβητούμε τον ίδιο μας τον εαυτό.

Φυσικά και θα υπάρξουν δυσκολίες και εμπόδια, γιατί όμως να πιστεύουμε ότι δεν είμαστε ικανοί να τα αντιμετωπίσουμε;

Ας εμπιστευτούμε τις ικανότητές μας, τη δύναμή μας και ας αφήσουμε τις βαθύτερες επιθυμίες μας και την όρεξή μας για καινούριες εμπειρίες να ανθίσουν.

Ας πάρουμε αυτό το ρίσκο, ας κάνουμε την επόμενη μεγάλη αλλαγή κρατώντας μικρότερες επιφυλάξεις και διατηρώντας μεγαλύτερη χαρά και ενθουσιασμό.

Το ρίσκο και η εξέλιξη είναι από τα ουσιώδη στοιχεία που μας κάνουν να αισθανόμαστε ζωντάνια.

Δείξε εμπιστοσύνη στο ένστικτό σου και προχώρησε με σταθερά βήματα, χωρίς φόβο.

Ποτέ δε μπορεί να είμαστε απόλυτα σίγουροι για το αν η απόφαση που θα πάρουμε είναι απόλυτα σωστή.

Πώς θα μάθουμε, όμως, αν δεν δοκιμάσουμε να γευτούμε τη μεγάλη αλλαγή;