Είναι ένας τύπος ανθρώπου που απαντάται, για ένα μυστήριο λόγο, κυρίως στις γυναίκες.
Είναι η βασίλισσα του δράματος, ένα άτομο με ακραίες αντιδράσεις, υπερβολική συμπεριφορά, συχνά αναίτια ξεσπάσματα ή, για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, είναι η προσωποποίηση της κλάψας και της μίρλας, κάτι σε Μάρθα Βούρτση αλλά με περισσότερο στυλ (γι' αυτό είναι και queen άλλωστε).
Αν βρίσκεις κάτι από τα παραπάνω σε σένα, μη μου στεναχωριέσαι, μεταξύ μας είμαστε. Έχω ανέβει κι εγώ σ' αυτό το θρόνο στο παρελθόν και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία (ευτυχώς μάλλον το ξεπέρασα).
Ξέρω, για όλα φταίει η κακιά η μοίρα, το άπονο σύμπαν, ο τάδε που σε παράτησε, η φίλη που δε σε καταλαβαίνει, το σπυράκι που βγήκε την πιο ακατάλληλη στιγμή και γενικά ΟΙ ΑΛΛΟΙ, όχι εσύ.
Σίγουρα δεν είναι όλες οι drama queen το ίδιο δραματικές και σαφώς τα αίτια μπορεί να διαφέρουν σε κάθε περίπτωση.
Και για να μην τα ρίχνω όλα σε σένα, βασίλισσά μου, και μου πικραθείς θα εκφράζομαι στο εξής σε πρώτο πληθυντικό:
Σίγουρα λίγο δράμα είναι ενδιαφέρον μέσα στη ζωή, έτσι να ανάψουν τα αίματα βρε παιδί μου, για το αλατοπίπερο. Πόσο κανονικότητα να αντέξουμε δηλαδή, καταντάει βαρετό.
Μήπως, όμως μπορούμε να βρούμε ενδιαφέρον και χωρίς να μιζεριάζουμε διαρκώς; Άσε που η ζωή έχει ακριβύνει τόσο που είναι σχεδόν ακατόρθωτο να πνίγουμε, κάθε τρεις και λίγο, τον πόνο μας στο ουίσκι. Και είναι και τρομερά εγωιστικό να τρελαίνουμε συνεχώς την κολλητή μας, που ψάχνει η κακομοίρα την καλύτερη προσφορά σε χαρτομάντηλα economy pack για να έχει καβάντζα στο σπίτι (με κίνδυνο πάντα να μας παρατήσει στον πόνο μας κάποια στιγμή που θα βαρεθεί να μας παρηγορεί).
Εντάξει, δεν είμαι και η πλέον ειδική για συμβουλές, καθώς η αίσθηση του μέτρου γενικά δεν είναι το δυνατό μου σημείο. Όμως, λόγω της ψυχραιμίας που διαθέτω ως άτομο μπορώ να πω ότι το αλατοπίπερο στη ζωή μπορεί να είναι κάθε όμορφη στιγμή που περνάμε με τον αγαπημένο μας (κι ας μας προδώσει ο κακούργος, εμείς έχουμε μεγάλη καρδιά, θα βάλουμε γρήγορα μέσα τον επόμενο). Μπορεί να είναι η επαφή με ένα ζωάκι ή η θέαση ενός φαντασμαγορικού ηλιοβασιλέματος τρώγοντας σπόρια με την κολλητή μας (αφού, είπαμε, μας παράτησε ο προδόταρος) και γενικά όλες οι καθημερινές στιγμές που ζούμε, φτάνει να τις δούμε με άλλα μάτια.
Δυστυχώς, επειδή η ζωή έχει και πραγματικά κακές στιγμές ας μήν ξοδεύουμε τα πολύτιμα, βασιλικά μας δάκρυα σε ανούσια πράγματα. Τι λες κι εσύ;
Είναι η βασίλισσα του δράματος, ένα άτομο με ακραίες αντιδράσεις, υπερβολική συμπεριφορά, συχνά αναίτια ξεσπάσματα ή, για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, είναι η προσωποποίηση της κλάψας και της μίρλας, κάτι σε Μάρθα Βούρτση αλλά με περισσότερο στυλ (γι' αυτό είναι και queen άλλωστε).
Αν βρίσκεις κάτι από τα παραπάνω σε σένα, μη μου στεναχωριέσαι, μεταξύ μας είμαστε. Έχω ανέβει κι εγώ σ' αυτό το θρόνο στο παρελθόν και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία (ευτυχώς μάλλον το ξεπέρασα).
Ξέρω, για όλα φταίει η κακιά η μοίρα, το άπονο σύμπαν, ο τάδε που σε παράτησε, η φίλη που δε σε καταλαβαίνει, το σπυράκι που βγήκε την πιο ακατάλληλη στιγμή και γενικά ΟΙ ΑΛΛΟΙ, όχι εσύ.
Σίγουρα δεν είναι όλες οι drama queen το ίδιο δραματικές και σαφώς τα αίτια μπορεί να διαφέρουν σε κάθε περίπτωση.
Και για να μην τα ρίχνω όλα σε σένα, βασίλισσά μου, και μου πικραθείς θα εκφράζομαι στο εξής σε πρώτο πληθυντικό:
Σίγουρα λίγο δράμα είναι ενδιαφέρον μέσα στη ζωή, έτσι να ανάψουν τα αίματα βρε παιδί μου, για το αλατοπίπερο. Πόσο κανονικότητα να αντέξουμε δηλαδή, καταντάει βαρετό.
Μήπως, όμως μπορούμε να βρούμε ενδιαφέρον και χωρίς να μιζεριάζουμε διαρκώς; Άσε που η ζωή έχει ακριβύνει τόσο που είναι σχεδόν ακατόρθωτο να πνίγουμε, κάθε τρεις και λίγο, τον πόνο μας στο ουίσκι. Και είναι και τρομερά εγωιστικό να τρελαίνουμε συνεχώς την κολλητή μας, που ψάχνει η κακομοίρα την καλύτερη προσφορά σε χαρτομάντηλα economy pack για να έχει καβάντζα στο σπίτι (με κίνδυνο πάντα να μας παρατήσει στον πόνο μας κάποια στιγμή που θα βαρεθεί να μας παρηγορεί).
Εντάξει, δεν είμαι και η πλέον ειδική για συμβουλές, καθώς η αίσθηση του μέτρου γενικά δεν είναι το δυνατό μου σημείο. Όμως, λόγω της ψυχραιμίας που διαθέτω ως άτομο μπορώ να πω ότι το αλατοπίπερο στη ζωή μπορεί να είναι κάθε όμορφη στιγμή που περνάμε με τον αγαπημένο μας (κι ας μας προδώσει ο κακούργος, εμείς έχουμε μεγάλη καρδιά, θα βάλουμε γρήγορα μέσα τον επόμενο). Μπορεί να είναι η επαφή με ένα ζωάκι ή η θέαση ενός φαντασμαγορικού ηλιοβασιλέματος τρώγοντας σπόρια με την κολλητή μας (αφού, είπαμε, μας παράτησε ο προδόταρος) και γενικά όλες οι καθημερινές στιγμές που ζούμε, φτάνει να τις δούμε με άλλα μάτια.
Δυστυχώς, επειδή η ζωή έχει και πραγματικά κακές στιγμές ας μήν ξοδεύουμε τα πολύτιμα, βασιλικά μας δάκρυα σε ανούσια πράγματα. Τι λες κι εσύ;

Μμμ..Από δική μου εμπειρία. .μπορώ να πω φιλενάδα μου..οτι τελικά χρειάζεται και το δράμα..σε κάνει να συνηδητοποιείς πράγματα που ούτε καν σου περνούσαν από το μυαλό! Ένα δράμα σε ταρακουνάει τόσο.. όσο για να γινεις καλύτερη..να αναθεωρησεις..και να προχωρήσεις ανανεωμένη πια..😊
ΑπάντησηΔιαγραφήΜμμ..Από δική μου εμπειρία. .μπορώ να πω φιλενάδα μου..οτι τελικά χρειάζεται και το δράμα..σε κάνει να συνηδητοποιείς πράγματα που ούτε καν σου περνούσαν από το μυαλό! Ένα δράμα σε ταρακουνάει τόσο.. όσο για να γινεις καλύτερη..να αναθεωρησεις..και να προχωρήσεις ανανεωμένη πια..😊
ΑπάντησηΔιαγραφήΕννοείται ότι είναι χρήσιμο και λίγο δράμα, αρκεί να μην το κάνουμε τρόπο ζωής!!
Διαγραφή