Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2016

Η μοναξιά στον κήπο της αλήθειας ή, αλλιώς, "πες το ψέματα..."

Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι δυσκολεύονται να εκφράσουν αυτό που νιώθουν, να τολμήσουν να πουν την αλήθεια  και να είναι ειλικρινείς απέναντι στους άλλους και, εν τέλει, στον εαυτό τους;

Μπερδεμένες σχέσεις, προδοσίες, ανισορροπία, καβγάδες, ερωτηματικά, απογοήτευση. Όλοι μας, κατά διαστήματα, έχουμε περάσει από δύσκολες καταστάσεις για τις οποίες, αφού πέρασε η μπόρα και καταφέραμε να τις φιλτράρουμε με καθαρό μυαλό, διαπιστώσαμε ότι η κύρια αιτία των δεινών που προέκυψαν ήταν η ανειλικρίνεια μέσα στη σχέση, φιλική, ερωτική ή συγγενική.
Η απόκρυψη της αλήθειας. Ή, αλλιώς, το ψέμα.

Λίγοι είναι εκείνοι που βαδίζουν μέσα στις σχέσεις τους με απόλυτη ειλικρίνεια και καθαρότητα και επιμένουν να λειτουργούν με τον τρόπο αυτό, άνθρωποι που αποτελούν είδος προς εξαφάνιση. Οι περισσότεροι βέβαια, έχουμε θεωρητικά όλη την καλή διάθεση και την πρόθεση να είμαστε "εντάξει" απέναντι σ' αυτούς που νοιαζόμαστε, στην πράξη όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο ρόδινα.

Υπάρχουν τρεις κατηγορίες ανθρώπων που εμπλέκονται σ' αυτή την ιστορία (είμαι σχεδόν σίγουρη ότι θα αναγνωρίσετε σε κάποια από τις τρεις κατηγορίες τον πρώην σας ή εκείνη τη φίλη - φίδι όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια):

Η πρώτη κατηγορία είναι όσοι είναι, σχεδόν κατ' επάγγελμα, ψεύτες και αυτός είναι ο μόνος τρόπος που μπορούν να λειτουργήσουν σε μία σχέση. Συνήθως, αν κάποιος εντοπίσει το ελάττωμά τους, έχουν έτοιμη μια δικαιολογία κατά περίσταση. Δεν αισθάνονται ποτέ ενοχές, καθώς έχουν πείσει ακόμα και τον εαυτό τους ότι δρουν με το σωστό τρόπο. Είναι πιο πολλοί απ' όσο θα θέλαμε να πιστεύουμε. Δυστυχώς.

Η δεύτερη κατηγορία είναι όσοι φοβούνται, λόγω προσωπικών ανασφαλειών, να πούνε την αλήθεια, συνειδητοποιούν ότι αυτό είναι λάθος, υπόσχονται στον εαυτό τους ότι δε θα επαναληφθεί (ας μην είμαι άδικη όμως, ενίοτε καταβάλλουν φιλότιμες προσπάθειες) αλλά την επόμενη φορά που θα ζοριστούν επιλέγουν συνήθως την εύκολη λύση, που μπορεί να ξεκινήσει από μια πρόχειρη δικαιολογία και να φτάσει ακόμα και σε ένα τερατώδες ψέμα.

Μια τρίτη κατηγορία είναι οι άνθρωποι που στρέφονται στην ανειλικρίνεια, αφού έχουν προϋπάρξει επανειλημμένα θύματά της (εδώ κάποιες θα αναγνωρίζετε τον εαυτό σας, σωστά; Προσοχή κορίτσια, δεν αξίζει να πέσετε σ' αυτή την παγίδα). Έτσι, συνήθως λόγω απογοήτευσης, αποφασίζουν ότι δεν έχει νόημα να είναι οι ίδιοι σωστοί αφού ο κόσμος είναι γεμάτος ψεύτες που δεν εκτιμούν, ούτε υπολογίζουν ή σέβονται την αλήθεια σε μία σχέση.

Η αλήθεια θυμίζει ένα πανέμορφο μα απρόσιτο κήπο που πολλοί λίγοι βαδίζουν στα μονοπάτια του με θάρρος και τόλμη.
Όλοι είμαστε, παρόλα αυτά, ικανοί να μπούμε στον κήπο αυτό και να θαυμάσουμε την ομορφιά και τη γαλήνη που προσφέρει.
Γιατί η αλήθεια και η ειλικρίνεια είναι αρετές που πρώτα τιμούν αυτόν που τις διαθέτει κι έπειτα δείχνουν σεβασμό και στους ανθρώπους που αγαπά και νοιάζεται.
Αρκεί ο καθένας μας να εντοπίσει τι είναι αυτό που τον ωθεί στο ψέμα ή στην απόκρυψη της αλήθειας και να δουλέψει στη σωστή κατεύθυνση.
Το μεγαλύτερο κέρδος είναι ότι η ζωή μας θα γίνει έτσι πιο απλή και ουσιαστική, κάτι που συνήθως λείπει από τις σύγχρονες, περίπλοκες ανθρώπινες σχέσεις. Και σίγουρα θα μας βγάλει από πολλούς, μελλοντικούς μπελάδες.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου