Μετά το χωρισμό

Πόσες φορές χρειάστηκε να πούμε αντίο σε μία σχέση, ενώ είχαμε ακόμα αισθήματα για τον, μέχρι τότε, αγαπημένο μας;
Και μία φορά να συνέβη, είναι αρκετή.

Ένας χωρισμός ή ένα διαζύγιο σχεδόν πάντα αποτελεί μία εμπειρία το λιγότερο άβολη, που μπορεί να γίνει μέχρι και τραυματικά επώδυνη.

Με όποιον τρόπο κι αν επέλθει ο χωρισμός, πολλές φορές δεν παύουμε να αισθανόμαστε ότι αγαπάμε ακόμα τον άλλο  κι ας μη μπορούμε να είμαστε πια μαζί.

Η αλήθεια είναι ότι η αγάπη δεν είναι πάντα αρκετή για να κρατήσει μία σχέση ευτυχισμένη.
Αν δεν υπάρχει κοινό όραμα, αν οι απόψεις σε ουσιαστικά και ζωτικά για τη σχέση θέματα είναι αντίθετες, τότε δύσκολα θα υπάρξει διάρκεια στο χρόνο. Όσο κι αν επιλέγουμε να εθελοτυφλούμε για κάποιο διάστημα, σίγουρα κάποια στιγμή θα βρούμε μπροστά μας ανυπέρβλητα εμπόδια.

Έστω, όμως, ότι πήραμε την απόφαση και ήρθε ο χωρισμός.
Και μετά τι;

Λένε ότι ο χρόνος γιατρεύει, κάτι το οποίο πιστεύω ότι δεν είναι αρκετό από μόνο του.
Είναι πολύ εύκολο να πέσουμε στην παγίδα της θλίψης. Και σίγουρα ο χρόνος δε γιατρεύει αν τον περάσουμε με ταβανοθεραπεία και απραξία, παγιδευμένες στην απώλεια.

Επειδή δε ζούμε αιώνια, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε, αφού περάσουμε ένα υγιές και εύλογο διάστημα στο οποίο θα θρηνήσουμε, είναι να δραστηριοποιηθούμε.

Να θυμηθούμε και να αναζητήσουμε πράγματα που μας αρέσουν και μας ευχαριστούν. Να ξεκινήσουμε την αγαπημένη μας δραστηριότητα, χορό, γυμναστική, κάποιο χόμπι, να κάνουμε βόλτες με τους φίλους μας, να ξεφορτωθούμε το φορτίο μας, να προχωρήσουμε μπροστά!

Καμία σχέση δεν είναι χαμένος χρόνος. Όλοι οι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας για κάποιο λόγο.
Ας αποδεχτούμε ότι η αποστολή του συγκεκριμένου ανθρώπου στη ζωή μας ολοκληρώθηκε κι ας πάμε παρακάτω.

Μόνο έτσι θα ανοίξει και πάλι η καρδιά μας για ολοκαίνουριες, νέες και ενδιαφέρουσες εμπειρίες.
Με αποδοχή, αυτοπεποίθηση και χαμόγελο.